ابو عبد اللَّه جدلى گفت: امير المؤمنين عليه السّلام به من فرمود:

اى ابا عبد اللَّه، آيا به تو خبر بدهم از خوبى (حسنه) اى كه هر كس آن را با خود همراه داشته باشد، از ترس روز قيامت در امان خواهد بود؟

و [آيا به تو خبر بدهم‏] از بدى (سيّئه) اى كه هر كس با خود همراه داشته باشد، خداوند او را با صورت در آتش جهنم مى‏اندازد؟ ابو عبد اللَّه جدلى گفت: عرض كردم: آرى [خبر دهيد]. حضرت فرمود: «حسنه»، دوستى ما (اهل بيت) و «سيّئه»، دشمنى ما (آل محمّد) است.^[1]

-------------------

[1].فضائل الشيعة-ترجمه توحيدى، ص: 85