هنگامي که هيثم از بعض غزوات به خانه خود بازگشت، پس از شش ماه تمام زنش فرزندي به دنيا آورد. هيثم فرزند را از خود ندانسته وي را نزد عمر برد و قصه را برايش بيان داشت. عمر دستور داد زن را سنگسار کنند. اتفاقا پيش از آن که او را سنگسار کنند، اميرالمومنين عليه‏السلام او را ديد و از قضيه باخبر گرديد، پس به عمر فرمود: بايد بگويي زن راست مي‏گويد؛ زيرا خداوند در قرآن مي‏فرمايد: «و حمله و فصاله ثلاثون شهرا»؛[1]  مدت حمل و از شير گرفتن فرزند، سي ماه است و در آيه ديگر مي‏فرمايد: «والوالدات يرضعن اولادهن حولين کاملين»؛[2]  مادران فرزندان خود را دو سال تمام شير مي‏دهند.

و وقتي که بيست و چهار ماه دوران شير دادن از سي ماه کم شود شش ماه مي‏ماند که کمترين دوران حاملگي است.

عمر گفت: اگر علي نبود عمر به هلاکت مي‏رسيد و زن را آزاد نمود.[3]

پی نوشت:

 [1] سوره احقاف، آيه 14.

[2] سوره بقره، آيه 233.

[3] مناقب، سروي، قضاياه (ع) في خلافه عمر. ارشاد، مفيد، ص 110.

برگرفته از کتاب: قضاوتهاي اميرالمؤمنين علي‏

به قلم: محمد تقي شوشتري