ابو سعيد سعد بن مالک بن شَيبان خُدْري، از ياران پيامبر صلي الله عليه وآله[1]  و از چهره‏هاي برجسته و مشهور انصار است.[2]  وي از محدّثان بزرگ[3]  و از جمله راويان «حديث غدير»[4]  و «حديث منزلت»[5]  است.

 سعد در بسياري از نبردهاي پيامبر خدا در کنار ايشان بود[6]  و از کساني است که پس از پيامبر صلي الله عليه وآله نيز در شناخت حق، استوار انديش بود[7]  و در حمايت از حقيقت، استوارگام.[8]  امام صادق عليه السلام از او تجليل و او را تکريم نموده و به استقامت او در طريق حق، تصريح کرده است. او همراهي علي عليه السلام را وا ننهاد و در نبرد نهروان، همراه مولا عليه السلام بود.[9]  ابو سعيد به سال 74 هجري زندگي را بدرود گفت.[10]

 پی نوشت ها:

[1] تاريخ بغداد:19:180:1، سير أعلام النبلاء:28:170:3، تاريخ دمشق:393:20.

[2] تاريخ بغداد:19:180:1، الوافي بالوفيات:200:148:15.

[3] تاريخ بغداد:19:180:1، الوافي بالوفيات:200:148:15.

[4] المعجم الأوسط:2254:369:2، تاريخ دمشق:228:42، الأمالي، صدوق:898:670.

[5] تاريخ دمشق 172:42، مناقب الإمام أمير المؤمنين:418:501:1.

[6] المستدرک علي الصحيحين:6488:650:3، سير أعلام النبلاء:28:169:3.

[7] الخصال:9:607، عيون أخبار الرضا:1:126:2.

[8] رجال الکشّي:78:183:1. مجموعه آنچه را که درباره استوارگامي او در منابع آمده است، مي‏توان در مستدرکات علم الرجال (20:1 به بعد) ديد.

[9] تاريخ بغداد:19:180:1.

[10] المستدرک علي الصحيحين:6390:651:3، المعجم الکبير:5426:33:6 و 5427.