نقل شده هنگامي که پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم براي اولين برا حضرت علي عليه‏السلام را به عنوان رهبر بعد از خود انتخاب کرد جمعي از قريش به حضور پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم آمدند و عرض کردند: اي رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم مردم تازه مسلمان هستند از اين رو راضي نيستند که تو داراي مقام نبوت باشي و مقام امامت به پسر عمويت علي واگذار شود اگر در اين مورد مدتي صبر کني بعد اعلام امامت علي عليه‏السلام را بنمايي بهتر است (و قضيه مورد قبول مردم واقع خواهد شد) پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم فرمود: من اين کار را به رأي خود انجام نداده‏ام بلکه فرمان خدا چنين بوده است، آنها گفتند: اگر پيشنهاد ما را به خاطر اينکه مخالفت با دستور خدا مي‏شود نمي‏پذيري پيشنهاد ديگري داريم و آن اينکه در امر خلافت مردي از قريش را با علي عليه‏السلام شريک گردان تا دلهاي مردم به سوي علي عليه‏السلام متوجه و آرام شود و در نتيجه امر خلافت و رهبري آسيب پذير نگردد و مردم در اين مورد با تو مخالفت نکنند در اين هنگام جبرئيل از طرف خدا آمد و آيه (65 سوره زمر) را نازل کرد اگر مشرک شوي تمام اعمالت نابود مي‏شود و از زيانکاران خواهي بود.[1]

 پی نوشت:

[1] تنزيه الانبياء، سيد مرتضي.

برگرفته از کتاب: هزار و يک داستان از زندگاني امام علي

به قلم: محمد رضا رمزي اوحدي