قضیه آن چنان است که مردی منافق از مومنی مالی می خواست و از او طلب می کرد. امیرالمومنین علیه السلام برای او دعایی کرد؛ آنگاه به او فرمود: سنگی یا کلوخی از زمین بردار و به من بده. وقتی حضرت سنگ را گرفت ، آن سنگ در دست ایشان تبدیل به طلای سرخ شد و بعد به مرد داد. پس آن مرد، دین خود را ادا کرد و بیش از صد هزار درهم نیز برای او باقی ماند.^[1]

--------------------

[1].منتهی الامال، ص237