فرستنده: ادریس

موضوع: شهادت امیرالمومنین

نویسنده: صابر آتش نظرلو

منبع:

متن مقاله:

حضرت علی علیه السّلام در شب نوزدهم ماه مبارك رمضان، مهمان دخترشان ام كلثوم سلام الله علیها بودند، در آن شب حالت عجیبی داشتند طوری که دخترشان متعجّب شده بود.

روایت شده كه آن حضرت در آن شب بیدار بودند و بسیار از اتاق بیرون می رفتند و به آسمان نظر می كردند و می فرمودند:

به خدا سوگند، دروغ نمی گویم و به من دروغ گفته نشده است. این است آن شبی كه به من وعده شهادت دادند.(1)

به هر روی، آن حضرت به هنگام نماز صبح وارد مسحد اعظم كوفه شدند و خفته گان را برای ادای نماز بیدار نمودند. از جمله، خود عبدالرحمن بن ملجم مرادی را كه به رو خوابیده بود، بیدار کردند.

حضرت مشغول نماز شدند، هنگامی که سر از سجده اول برداشتند، "شبیب" (فرد دیگری که همراه ابن ملجم برای قتل امیرالمؤمنین علیه السّلام آمده بود) شمشیرش را فرود آورد که شمشیرش به طاق مسجد اصابت کرد. ناگهان عبدالرحمن بن ملجم فریاد زد و بلافاصله شمشیرش را بر فرق نازنین حضرت فرو آورد.

شمشیر او به همان موضعی که شمشیر عمرو بن عبدود در جنگ خندق وارد شده بود اصابت کرد
حضرت علی علیه السّلام فرمود:

«بسم الله و بالله و علی ملْة رسول الله فزت و ربّ الکعبه»;(2)

به نام خدا و سوگند به خداوند و بر ملت رسول خدا ، به خدای کعبه، رستگار شدم

مردم فریاد می زدند او را بگیرید. صداها بلند شد. مردم به سوی محراب دویدند، حضرت علی علیه السّلام در محراب افتاده بودند و خاک بر فرق مبارکشان میریختند و این آیه مبارکه را قرائت مینمودند:

«منها خلقناکم و فیها نعیدکم و منها نخرجکم تارة اخری»;(3)

از خاک شما را آفریدیم و به خاک شما را بر میگردانیم و بار دیگر شما را از خاک بیرون می آوریم

سپس فرمودند:

«جاء امرالله و صدق رسول الله، هذا ما وعدنا و رسوله»

رسید فرمان خدا، و راست گفت رسول خدا، این وعده‏ای است که خدا و رسولش به ما داده بود

 بعد از ضربت خوردن حضرت علی علیه السّلام ، زمین لرزید و دریاها طوفانی شد و آسمانها متزلزل گشت و درب‏های مسجد به هم خورد و باد سیاهی وزیدن گرفت که جهان را تاریک ساخت و جبرئیل علیه السّلام در میان آسمان و زمین به طوری که همه مردم شنیدند فرمود:

تهدمت و الله اركان الهدی، و انطمست أعلام التّقی، و انفصمت العروه الوثقی، قُتل ابن عمّ المصطفی، قُتل الوصی المجتبی، قُتل علی المرتضی، قَتَله أشقی الْأشقیاء؛(4)

سوگند به خدا كه اركان هدایت درهم شكست و ستاره های دانش نبوت تاریك و نشانه های پرهیزكاری بر طرف گردید و عروه الوثقی الهی گسیخته شد. پسر عموی رسول خدا شهید شد، سید الاوصیا و علی مرتضی به شهادت رسید. وی را شقی ترین اشقیاء، ( یعنی ابن ملجم مرادی ) به شهادت رسانید.

................................................

پی نوشت
1 - منتهی الآمال، ج1، ص 172
2 - بحارالانوار، ج 42، ص 281؛ منتهی الامال، ج 1، ص 126 - 127
3 - سوره طه، آیه 55
4 - منتهی الآمال، ج1، ص 174

1390/5/28