• تأکید پیامبر ص (خطابه بخش5)

موضوع: خطابه غدیر

کلمات کليدي: خطبه غدیر، خطابه

بخش پنجم خطابه غدیر: تاكيد بر توجه امت به مسئله امامت

هان مردمان! خداوند عزّوجلّ دين را با امامت على تكميل نمود. اينك آنان كه از او و جانشينانش از فرزندان من و از نسل او - تا برپايى رستاخيز و عرضه ‏ى بر خدا - پيروى نكنند، «كرده‏ هايشان در دو جهان بيهوده بوده» ؛ (بقره / 217)

« و در آتش دوزخ جاودانه خواهند بود ».(توبه / 17) « به گونه ‏اى كه نه از عذابشان كاسته و نه برايشان فرصتى براى نجات خواهد بود ». (بقره / 162)

هان مردمان! اين على است ياورترين، سزاوارترين، نزديك‏ ترين و گران‏ قدرترين شما نزد من و خداوند عزّوجلّ و من از او خشنوديم.

آيه ‏ى رضايتى در قرآن نيست مگر درباره‏ ى او و هرگاه خداوند ايمانيان را خطابى نموده، به او آغاز كرده و آيه ‏ى ستايشى نازل نگشته مگر درباره ‏ى او و در سوره‏ ى « هل أتى على الإنسان » گواهى بر بهشت نداده مگر براى او و آن را در حقّ غير او فرو نياورده و به‏ وسيله‏ ى آن جز او را نستوده است.

هان مردمان! على ياور دين خدا و دفاع‏ كننده ‏ى از رسول اوست و هم او پرهيزكار، پاكيزه و رهنماى ارشاد شده به دست خود خداست. پيامبرتان برترين پيامبران، جانشينش در ميان شما برترين جانشينان و فرزندانش برترين اوصيايند .

هان مردمان! فرزندان پيامبران از نسل آنان ‏اند و فرزندان من از نسل اميرالمؤمنين على.

هان مردمان! به ‏راستى كه شيطانِ اغواگر، آدم را با رشك، از بهشت راند. مباد شما به على رشك ورزيد كه آن ‏گاه كرده‏ هايتان نابود و گام‏ هايتان لغزان خواهد شد.

آدم به خاطر يك اشتباه، به زمين هبوط كرد، حال آن ‏كه برگزيده‏ ى خداى عزّوجلّ بود ؛ پس چگونه خواهيد بود كه شما شماييد و دشمنان خدا نيز از ميان شمايند.

هشدار! كه با على نمى‏ ستيزد مگر شقى و سرپرستى‏ اش را نمى ‏پذيرد مگر رستگار پرهيزكار و به او نمى‏ گرود مگر ايمان‏ دار بى ‏آلايش و به خدا سوگند سوره‏ ى « والعصر » درباره ‏ى او نازل شده است: « به نام خداوند همه مهرِ مهرورز ، به زمان سوگند كه انسان در زيان است» . (والعصر / 2 - 1) مگر على كه ايمان آورده و به درستى و شكيبايى آراسته است.

هان مردمان! خدا را گواه مى ‏گيرم كه پيام او را به شما رساندم و « بر فرستاده ، وظيفه‏ اى جز بيان روشن نيست » . (عنكبوت / 18 - نور / 54)

هان مردمان! « تقوا پيشه كنيد همان‏ گونه كه بايسته است و نميريد جز با شرفِ اسلام» . (آل‏ عمران / 102)

نوشته شده توسط گروه غدیر در روز شنبه 1392/8/25 ساعت 18:2

من این مطلب را پسندیدم