|
• جنگ حنین و حواشی آن
موضوع: [3] از هجرت تا واقعه غدیر
کلمات کليدي: ابوتراب، امیرالمومنین، قتل پیامبر
پس از فتح مکه مردم آن شهر دسته دسته به دین اسلام گرویدند و با پیغمبر صلی الله علیه و آله بیعت نمودند. نبی اکرم نیز چندی در مکه توقف کرده و امور آن شهر را مرتب ساختند و پس از برقراری امنیت تصمیم گرفتند به مدینه مراجعت نمایند و در این مراجعت دو هزار نفر از اهالی تازه مسلمان مکه را هم به سپاه خود ملحق نمودند به طوریکه کثرت سپاهیان اسلام، مسلمین را به غرور وا داشت و ابوبکر گفت ما با این کثرت سپاهیان هرگز مغلوب نخواهیم شد ولی آنها ندانستند که کثرت سپاهیان چندان مهم نیست.1
چون رسول خدا صلی الله علیه و آله از مکه قصد مراجعت به مدینه نمودند دو قبیله هوازن و ثقیف که اسلام نیاورده بودند با یکدیگر همدست شده و به فکر مقابله با مسلمین افتادند. جنگجویان دو قبیله به فرماندهی مالک بن عوف که شنیدند پیغمبر صلی الله علیه و آله از مکه به مدینه مراجعت می کنند در حالیکه تعدادشان بیشتر از سپاه مسلمین بود در تنگه های وادی حنین به کمین نشسته و مترصد عبور مسلمین شدند.
سپاه اسلام که تحت فرماندهی خالد بن ولید در حرکت بود وارد کمینگاه شد و غافلگیر گردید و چون شب از نیمه گذشته بود و هوا تاریک بود مسلمانان از برخورد ناگهانی با دشمن وحشت زده شد و متفرق گشتند. عده ای هم که مانند ابوسفیان که از ترس جان مسلمان شده بودند از این پیشامد خرسند گشتند و رو به فرار نهادند، بقیه نیز مانند غزوه احد گریختند و فقط 9 نفر از بنی هاشم در اطراف پیغمبر باقی مانده و آن حضرت را مراقبت می کردند. در این جنگ نیز قهرمان بی نظیر علی علیه السلام بود که از نزدیک شدن دشمنان به پیامبر صلی الله علیه و آله ممانعت می نمود. شیخ مفید می نویسد که باقی ماندن چند نفر از بنی هاشم به خاطر باقی ماندن علی علیه السلام بود.2
پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله به عموی خود عباس که صدای رسا و بلندی داشت فرمودند: "مهاجر و انصار را به اجتماع دعوت کن و از تفرقه و پراکندگی سپاه جلوگیری نما." عباس با صدای بلند آنها را به اجتماع و آرامش دعوت نمود و اضافه کرد که پیغمبر سلامت می باشد، لذا آن عده که از جنگ گریخته بودند کم کم جمع شده و حمله سختی بر دشمن وارد آوردند. امیرالمومنین علیه السلام مالک بن عوف رئیس قبیله هوازن و همچنین ابو جرول را که پرچمدار آن طایفه بود به ضرب شمشیر از پا در آورد . صفوف دشمن از هم پاشیده و فرار کردند، مسلمین نیز آنها را تعقیب کردند، گروهی را به هلاکت رسانده و گروهی را هم اسیر کردند.
.......................................................................................................................................................
1. توبه- آیه 24 و25
2. ارشاد شیخ مفید-ج 1-باب 2- فصل 40:به فرض محال اگر علی ثابت نمی ماند نه بنی هاشم می ماند و نه از فراریان کسی بر می گشت.
منبع: علی کیست- شیخ فضل الله کمپانی
نوشته شده توسط حسینی در روز دوشنبه 1390/3/16 ساعت 1:33
من این مطلب را پسندیدم
|